Έλεγχος Κίνησης Σκαλοπατιών Πολλαπλών Τοποθεσιών Με Διακόπτες Rayzeek PIR: Πώς να το κάνετε να μοιάζει με ένα Κανονικό 3‑Πλευρο

Οι σκάλες είναι όπου το «σχεδόν λειτουργεί» γίνεται πρόβλημα. Οι άνθρωποι τις χτυπούν μισοξυπνημένοι στις 6:30 π.μ., κουβαλώντας ρούχα, κρατώντας μωρό, ισορροπώντας καφέ, περπατώντας σε μια στροφή όπου το φως αλλάζει και το σώμα τους αλλάζει κατεύθυνση. Αν το φως διστάσει ή σβήσει εκεί, δεν είναι απλώς ένα «ενοχλητικό ιδιότροπο». Είναι η ακριβής στιγμή που οι άνθρωποι θυμώνουν — ή χειρότερα, σταματούν να εμπιστεύονται τις σκάλες εντελώς.

Πολλές άσχημες ιστορίες με σκάλες ξεκινούν με τον ίδιο τρόπο: κάποιος έχει ένα κανονικό 3‑δρομο (δύο τοποθεσίες ελέγχουν ένα φως) και προσπαθεί να «απλώς αντικαταστήσει έναν διακόπτη με αισθητήρα κίνησης». Σε πραγματικά σπίτια — διαμερίσματα με επίπεδα, στενές σκάλες σε πολυκατοικίες, τελειωμένα υπόγεια — αυτό συχνά φέρνει μια νέα μορφή έκπληξης. Το ένα άκρο φαίνεται νεκρό, το φως σβήνει στη μέση της διαδρομής, ή το σύστημα λειτουργεί μόνο αν περπατάς ακριβώς όπως θέλει ο αισθητήρας.

Κάντε το να μοιάζει με έναν χαζό 3‑δρομο.

Αυτή είναι η προεπιλογή που χρησιμοποιεί αυτός ο οδηγός. Ούτε «μέγιστη αυτοματοποίηση». Ούτε «καλύτερη εμβέλεια στο κουτί». Κανονική συμπεριφορά πρώτα· ο αισθητήρας PIR και οι ρυθμίσεις είναι απλώς λεπτομέρειες υλοποίησης.

Ορίστε «Κανονική Αίσθηση 3‑δρομου» Πριν Ρυθμίσετε

Σε μια σκαλοπατια, το «κανονικό» είναι μια συμπεριφορική σύμβαση, όχι ένα διάγραμμα καλωδίωσης. Η σύμβαση είναι αρκετά απλή ώστε ένας κουρασμένος ιδιοκτήτης να την καταλάβει σε ένα λεπτό, και αρκετά αυστηρή ώστε να αποτρέψει τις πιο συχνές αποτυχίες. Μια καλή εγκατάσταση PIR σε πολλαπλές τοποθεσίες θα πρέπει να αισθάνεται έτσι:

Από οποιοδήποτε άκρο, ένα άτομο μπορεί να ανάψει το φως χωρίς να το σκεφτεί. Από οποιοδήποτε άκρο, μπορεί να το σβήσει αν το θέλει σβηστό. Αν κάποιος σταματήσει στη στροφή — επειδή ένα παιδί είναι μπροστά του, ή γυρνάει ένα καλάθι ρούχων, ή ξεκλειδώνει μια πόρτα — το φως δεν τον τιμωρεί με σκοτάδι. Και αν κάτι αποτύχει στο σύστημα, θα πρέπει να προτιμά το «φως παραμένει αναμμένο», όχι το «οι σκάλες γίνονται μαύρες».

Αυτά δεν είναι προτιμήσεις· είναι προτεραιότητες κινδύνου. Το σκοτάδι στη μέση της σκάλας είναι το χειρότερο αποτέλεσμα. Η αναβοσβήνει ή η συμπεριφορά «ντίσκο» είναι το επόμενο, επειδή διδάσκει τους ανθρώπους ότι οι σκάλες είναι απρόβλεπτες. Το να παραμένει ένα φως λίγο περισσότερο είναι συνήθως συγχωρημένο, ειδικά το χειμώνα όταν οι σκοτεινοί πρωινοί σε περιοχές όπως ο Ειρηνικός Βορειοδυτικός είναι ακριβώς η στιγμή που αυξάνονται οι καταγγελίες για σκάλες.

Υπάρχει ένα κοινό διπλανό πρόβλημα που εμφανίζεται νωρίς: οι άνθρωποι δεν μισούν την ανίχνευση κίνησης. Μισούν το διαρροή φωτός. Οι πόρτες υπνοδωματίου που ανοίγουν σε μια σκαλοπατια, το φως του παιδικού δωματίου που διαχέεται κάτω από μια πόρτα, μια σκάλα υπόγειου που φωτίζει ολόκληρο το κάτω επίπεδο. Αυτό είναι πραγματικό, και προκαλεί τους ανθρώπους να επιλέγουν τον πιο σύντομο χρόνο αναμονής. Αλλά ο χρόνος αναμονής δεν είναι ο πρώτος διακόπτης που πρέπει να αγγίξετε. Αν το σύστημα δεν μπορεί να δει αξιόπιστα ένα άτομο στην κορυφή της σκάλας και στη στροφή της στροφής, η μείωση δευτερολέπτων στην καθυστέρηση μετατρέπει ένα πρόβλημα ορατότητας σε πρόβλημα ασφάλειας. Η διαρροή αντιμετωπίζεται, αλλά μόνο αφού καθιερωθεί η «κανονική αίσθηση» του συστήματος.

Κάτω από την κουκούλα, ο καθαρός τρόπος να σκεφτείτε οποιαδήποτε εγκατάσταση κίνησης σε πολλαπλές τοποθεσίες είναι: ανίχνευση → απόφαση → φως«Ανίχνευση» είναι ποιος είδε κίνηση και πότε. «Απόφαση» είναι ποιος αποφάσισε ότι το κύκλωμα πρέπει να είναι ενεργό ή ανενεργό και σε ποιο χρονόμετρο. «Φως» είναι η πραγματική αντίδραση φορτίου. Οι περισσότερες αποτυχίες στις σκάλες οφείλονται σε ασυμφωνία μεταξύ αυτών των επιπέδων — συνήθως πολλαπλές συσκευές που λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς να συμφωνούν στον ίδιο χρονόμετρο ή στον ίδιο ορισμό του «ακόμα κατειλημμένο».

Ο Πρακτικός Σπονδύλος: Τοποθέτηση + Ένας «Αποφασιστής»

Η Mara Kline — μια ηλεκτρολόγος που καλείται όταν οι σκάλες γίνονται επανάκληση — έχει μια άμεση προτίμηση: η τοποθέτηση του αισθητήρα υπερισχύει των προδιαγραφών του αισθητήρα. Σε μια μονοκατοικία στο Ballard, το πρόβλημα δεν ήταν ένα φθηνό PIR «που είναι φθηνό». Το πρόβλημα ήταν τι μπορούσε να δει το PIR: μια στενή σκαλοπατια, μια καθρέπτη διπλή πόρτα ντουλάπας κοντά στη βάση, μια εγγραφή αέρα, και ένα κρεμαστό παλτό που κινείται αρκετά. Οι γυαλιστερές επιφάνειες έκαναν τον κόσμο του αισθητήρα θορυβώδη. Περιστρέψτε τον αισθητήρα λίγα μοίρες για να αλλάξετε τι «παρακολουθεί», και τα λεγόμενα στοιχειωμένα ενεργοποιητικά εξαφανίζονται χωρίς να αλλάξετε μάρκες.

Αυτή η ιστορία έχει σημασία επειδή οι σκάλες σπάνια είναι καθαρά, ευθεία διαδρομή δοκιμής. Φανταστείτε μια διαχωρισμένη επίπεδη στο Kent, WA: μια στροφή στη μέση που σπάει την οπτική γραμμή, ένα κουτί 3‑παιγνίων στην κορυφή της σκάλας επειδή οι ανακαινίσεις στοιβάζουν ελέγχους όπου ταιριάζουν, και μια δοκιμή πρωινού περπατήματος τον Ιανουάριο όπου το φως φαίνεται καλό μέχρι να σβήσει ακριβώς στη στροφή. Το διάγραμμα κάλυψης του φύλλου δεδομένων δεν δείχνει αυτή τη στιγμή. Το άτομο που στρίβει το σώμα του στη στροφή το κάνει.

Έτσι, η τοποθέτηση ξεκινά με τη γεωμετρία και τα διανύσματα προσέγγισης, όχι με το εύρος μάρκετινγκ. Μια ευθεία διαδρομή με καθαρές οπτικές γραμμές είναι επιεικής· μια L‑στροφή, U‑στροφή ή μισή προσγείωση δεν είναι. Οι άνθρωποι προσεγγίζουν τις σκάλες από γωνίες: από έναν διάδρομο, μια κουζίνα, μια πόρτα υπόγειου, μια πόρτα υπνοδωματίου. Δεν μπαίνουν όπως ένας τεχνικός που περπατάει ευθύς στη γραμμή κέντρου του αισθητήρα. Αγκαλιάζουν τις ράγες. Περιστρέφονται. Μεταφέρουν αντικείμενα που εμποδίζουν την οπτική του PIR στην κίνηση του σώματος.

Για μια σκάλες που πρέπει να φαίνεται φυσιολογική, η πρώτη ανίχνευση πρέπει να συμβεί πριν το πρώτο βήμα και από τις δύο άκρες, και πρέπει να συνεχίζει να συμβαίνει κατά τη διάρκεια των «ήσυχων» στιγμών: η παύση στον προσγείωση, η στροφή, η στιγμή που κάποιος επιβραδύνει για το τελευταίο βήμα. Σε μια μισή προσγείωση, ένας αισθητήρας που στοχεύει από την κορυφή συχνά δημιουργεί μια τυφλή στιγμή στη στροφή. Η κίνηση του ατόμου γίνεται πλάγια σε σχέση με τον αισθητήρα, και η οπτική του αισθητήρα κόβεται από τον τοίχο ή τη γεωμετρία της προσγείωσης. Η συνηθισμένη λύση δεν είναι η αγορά ενός μαγικού «360°» μονάδας. Είναι η μετακίνηση του σημείου ανίχνευσης εκεί όπου ο άνθρωπος είναι πραγματικά ορατός: συχνά ένας τοίχος προσγείωσης, μερικές φορές χαμηλότερα από ό,τι περιμένουν οι άνθρωποι, μερικές φορές με μετατόπιση ώστε ο αισθητήρας να βλέπει την προσέγγιση αντί να κοιτάζει κάτω από τη σκάλα.

Ψάχνετε για λύσεις εξοικονόμησης ενέργειας με ενεργοποίηση κίνησης;

Επικοινωνήστε μαζί μας για πλήρεις αισθητήρες κίνησης PIR, προϊόντα εξοικονόμησης ενέργειας με ενεργοποίηση κίνησης, διακόπτες με αισθητήρα κίνησης και εμπορικές λύσεις Occupancy/Vacancy.

Στείλτε ένα email

Φόρμα επικοινωνίας

Συνομιλία σε απευθείας σύνδεση

Τώρα, το διπλανό σήμα ζήτησης που σπαταλά πολλά χρήματα: «ο αισθητήρας είναι κακός· ενεργοποιείται μόνος του τη νύχτα». Αυτή είναι η φράση που στέλνει τους ανθρώπους για ψώνια. Στην πράξη, τα ψευδή ενεργοποιήσεις συχνά οφείλονται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Καθρέφτες, αεραγωγοί HVAC, μια πόρτα που ανοίγει προς την οπτική του αισθητήρα, γυαλισμένο χρώμα, γυάλινες κιγκλιδώματα — ακόμη και μια θερμαντική σχάρα και ένα κρεμαστό παλτό μπορούν να φαίνονται σαν κίνηση σε PIR ανάλογα με τον στόχο και το πεδίο όρασης. Η σωστή αντίδραση είναι ένας γρήγορος έλεγχος περιβάλλοντος — τι άλλαξε στις 2 π.μ., τι κινείται, τι αντανακλά — και στη συνέχεια μια ρύθμιση τοποθέτησης/στόχευσης. Η αλλαγή μάρκας χωρίς να αλλάξει η όραση του αισθητήρα είναι ο τρόπος που ένα «κακός αισθητήρας» γίνεται τρεις κακοί αισθητήρες.

Μόλις η τοποθέτηση είναι λογική, το επόμενο κομμάτι της σπονδυλικής στήλης είναι οι ρόλοι ελέγχου. Στον έλεγχο σκάλας πολλαπλών τοποθεσιών, δύο συσκευές που λαμβάνουν ανεξάρτητες αποφάσεις είναι η πηγή του «disco stairwell». Στο Tacoma, το αρχείο παραπόνων διαχειριστή ακινήτων και τα email των ενοικιαστών είχαν τις ίδιες λέξεις ξανά και ξανά: «αναβοσβήνει», «απρόβλεπτο», «σβήνει όταν σταματώ». Η πραγματικότητα στον χώρο δεν ήταν μυστηριώδης. Πολλές συσκευές ενεργοποιούσαν η μία την άλλη, και οι χρονοδιακόπτες ήταν αρκετά σύντομοι ώστε μια παύση στην προσγείωση να δημιουργεί ένα σκοτεινό κενό. Ο τεχνικός συντήρησης συνέχιζε να «ρυθμίζει την ευαισθησία» σαν να ήταν μια συσκευή που δυσλειτουργεί. Δεν ήταν. Ήταν πολλαπλοί αποφασιστές που διαφωνούσαν σχετικά με το πότε τελειώνει η «κατοχή».

Γι' αυτό η Mara προωθεί μια αρχή ενός αποφασιστή. μια αρχή ενός αποφασιστή. Μια συσκευή (ή ένα σημείο ελέγχου) πρέπει να είναι η αρμόδια για τον χρόνο ενεργοποίησης/απενεργοποίησης. Άλλες συσκευές, αν χρησιμοποιούνται, πρέπει να συμπεριφέρονται υποτακτικά, με προβλέψιμο τρόπο. Η ακριβής υλοποίηση εξαρτάται από το συγκεκριμένο μοντέλο Rayzeek και το πώς υποστηρίζει καλωδίωση πολλαπλών τοποθεσιών ή συνοδευτικούς ελέγχους, αλλά η συμπεριφορική απαίτηση είναι σταθερή: το νοικοκυριό δεν πρέπει ποτέ να μάθει ότι «ο ανώτερος αισθητήρας κερδίζει εκτός αν ο κατώτερος έχει ήδη λήξει» ή οποιονδήποτε άλλο κρυφό κανόνα. Αν ο μόνος τρόπος που το σύστημα βγάζει νόημα είναι ένας κρυφός κανόνας, θα παράγει θυμωμένα μηνύματα και επισκέψεις.

Ένα απλό χρονοδιάγραμμα καθιστά το πρόβλημα προφανές. Στην ώρα μηδέν, κάποιος μπαίνει από κάτω, ενεργοποιεί τον PIR A, και το φως ανάβει. Ο άνθρωπος φτάνει στην προσγείωση, επιβραδύνει, περιστρέφεται, και η κίνησή του είναι μικρότερη. Ο χρονοδιακόπτης του PIR A μετράει αντίστροφα. Ο PIR B (κοντά στην κορυφή) μπορεί ή όχι να δει το άτομο κατά τη διάρκεια αυτής της περιστροφής, ανάλογα με τον στόχο και τη γεωμετρία. Αν ο PIR B επιτρέπεται επίσης να αποφασίζει ανεξάρτητα για τον χρόνο απενεργοποίησης, μπορεί να κλείσει το κύκλωμα ενώ ο PIR A πιστεύει ότι εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος, ή μπορεί να ενεργοποιήσει ξανά σε διακοπές αν βλέπει μόνο αποσπάσματα κίνησης. Η ανθρώπινη εμπειρία είναι αναβοσβήνει: φως ενεργοποιείται, φως απενεργοποιείται, ξανά ενεργοποιείται καθώς περπατούν, ή σκοτάδι όταν είναι «ακόμα» αλλά όχι απουσία.

Οι διακόπτες PIR της Rayzeek μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας καθαρής λύσης εδώ, αλλά μόνο αν η ρύθμιση παραμένει εξηγήσιμη και δοκιμάσιμη. Επειδή τα μοντέλα και οι αναθεωρήσεις Rayzeek μπορεί να διαφέρουν στο πώς ετικετοποιούν τη συμπεριφορά πολλαπλών τοποθεσιών, τις επιλογές λειτουργίας και τα ονόματα χρονικής καθυστέρησης, η πιο ασφαλής προσέγγιση είναι να θεωρείτε το εγχειρίδιο ως αυθεντικό για τις ακίδες και τις ετικέτες λειτουργίας, ενώ το σπίτι είναι αυθεντικό για το πραγματικό αποτέλεσμα. Κανείς δεν νοιάζεται αν ο εγκαταστάτης επέλεξε το σωστό στοιχείο μενού. Νοιάζονται αν μπορούν να αναγκάσουν το φως να ανάψει από τις δύο άκρες, αν παραμένει ενεργό κατά τη διάρκεια μιας παύσης στον προσγείωση, και αν σβήνει χωρίς να εκπλήσσει κανέναν.

Πρακτικά, τα αρχέτυπα σκάλας καθοδηγούν τις αποφάσεις τοποθέτησης:

Ευθεία διαδρομή, χωρίς προσγείωση: Ένας καλά στοχευμένος αισθητήρας μπορεί να λειτουργήσει σε ένα άκρο αν πραγματικά βλέπει και τις δύο προσεγγίσεις, αλλά η πιο ασφαλής αίσθηση προέρχεται συχνά από ένα σημείο ανίχνευσης που πιάνει την είσοδο νωρίς και δεν χάνει μια αργή προσέγγιση.
L‑στροφή ή μισή προσγείωση: Η τοποθέτηση σε τοίχο προσγείωσης είναι συχνά καλύτερη από μια τοποθέτηση «στον κορυφή της σκάλας» που στοχεύει προς τα κάτω, επειδή μειώνει το τυφλό σημείο της στροφής.
Ανοιχτές σκάλες με γυάλινο κιγκλίδωμα: Οι γωνίες προσέγγισης και οι αντανακλάσεις έχουν σημασία; δοκιμάστε από την πλευρά που πραγματικά μπαίνουν οι άνθρωποι (ημέρα περάσματος σε νέα κατασκευή είναι όπου πεθαίνουν οι «ισχυρισμοί εύρους»).

Όλα αυτά οδηγούν σε έναν πολύ άχαρο κανόνα: διορθώστε τη θέση και τους ρόλους απόφασης πριν αγγίξετε τις προχωρημένες ρυθμίσεις. Οι ρυθμίσεις δεν μπορούν να σώσουν έναν αισθητήρα που δεν βλέπει το πρώτο βήμα ή ένα σύστημα όπου δύο χρονοδιακόπτες μάχονται.

Πριν αγοράσετε ή ανταλλάξετε: Τι υπάρχει πραγματικά στο κουτί

Υπάρχει ένα σημείο ελέγχου απόφασης που παραλείπεται επειδή δεν είναι διασκεδαστικό: ανοίξτε το κουτί και επαληθεύστε την πραγματικότητα των καλωδιώσεων. Τα παλαιότερα κυκλώματα σκάλας (από τη δεκαετία του 1920 έως το 1970, ανακαινίσεις σε κύματα, γεμάτα μεταλλικά κουτιά) συχνά δεν έχουν ουδέτερο μέσα στο κουτί όπου κάποιος το περιμένει. Ένας τεχνίτης του 1927 στη μητροπολιτική περιοχή του Πόρτλαντ είναι ένα τυπικό παράδειγμα: στενοί αγωγοί, κανένας ουδέτερος, και ένας ιδιοκτήτης σπιτιού που ζητά μια αλλαγή διακόπτη «ξενοδοχειακού στυλ» σαν να πρόκειται για αισθητική αναβάθμιση. Εκεί εμφανίζονται οι διαδικτυακές εναλλακτικές λύσεις, και εκεί θα αρνηθεί ένας επαγγελματίας να το παραβιάσει.

Αν το κουτί είναι υπερφορτωμένο, αν οι καλωδιώσεις είναι άγνωστες, αν λείπει ουδέτερος όπου απαιτείται, ή αν η ταυτοποίηση του ταξιδιώτη είναι ασαφής, η σωστή κίνηση είναι να αλλάξετε το σχέδιο—ή να προσλάβετε αδειούχο ηλεκτρολόγο—αντί να αναγκάσετε ένα προϊόν σε έναν τοίχο που δεν μπορεί να το υποστηρίξει. Οι τοπικοί επιθεωρητές (AHJs) μπορούν επίσης να έχουν γνώμη σχετικά με τον έλεγχο φωτισμού σκάλας και εξόδου· δεν είναι καθολικό, και δεν είναι το κατάλληλο μέρος για αυτοπεποίθηση νομικών αξιώσεων. Επαληθεύστε τι έχετε. Αν δεν είναι απλό, σταματήστε.

Γιατί οι αισθητήρες σκάλας «αναβοσβήνουν»: Ένα απλό χρονοδιάγραμμα

Ο αποτυχημένος τρόπος λειτουργίας «disco stairwell» δεν είναι μαγικός και συνήθως δεν διορθώνεται με ευαισθησία. Είναι σχεδόν πάντα ένα πρόβλημα χρονοδιαγράμματος: πολλαπλές ανιχνεύσεις που δημιουργούν πολλαπλές αποφάσεις με λανθασμένες καθυστερήσεις. Σε μια εσωτερική σκάλα από βαμμένο κονίαμα—ακριβώς ο τύπος χώρου όπου οι ενοικιαστές παραπονιούνται δυνατά επειδή δεν υπάρχει φυσικό φως—ένα όργανο ενεργοποιείται, ένα άλλο απενεργοποιείται, ένα τρίτο ενεργοποιείται ξανά, και το άτομο στον προσγείωτα βιώνει μια ακολουθία φωτεινού/σβηστού/σκοτεινού που μοιάζει με το κτίριο να παρουσιάζει δυσλειτουργία.

Ο ταχύτερος τρόπος για να διαγνωστεί ένα πρόβλημα είναι να αφηγηθείτε το χρονοδιάγραμμα δυνατά: ποιος είδε κίνηση, ποιος ενεργοποίησε το κύκλωμα, ποιο είναι το off-delay, τι θεωρείται επανεκκίνηση, και τι συμβαίνει αν κάποιος παύσει για πέντε δευτερόλεπτα. Μετά ρωτήστε την άβολη ερώτηση: υπάρχει ένας αποφασιστής εδώ, ή υπάρχουν δύο ρολόγια που διαφωνούν;

Και ναι, υπάρχει ένα μικρό παράπονο που εμφανίζεται κάθε χειμώνα: τα timeout 30 δευτερολέπτων στις σκάλες δεν είναι αρετή. Διαβάζουν σαν «εξοικονόμηση ενέργειας» σε ένα φύλλο εργασίας και σαν «πανικός» σε μια σκάλα. Αν κάποιος πρέπει να κουνήσει το χέρι του εν κινήσει για να διατηρήσει τα φώτα αναμμένα, το σύστημα έχει ήδη αποτύχει στη φυσιολογική σύμβαση 3‑way. Το κόστος ενός μικρού επιπλέον χρόνου είναι συνήθως μικρότερο από το κόστος παραπόνων, επιστροφών και της έκθεσης σε κινδύνους σκοτεινών σκαλοπατιών.

Η ανακατασκευή είναι βαρετή επίτηδες: επιλέξτε τον αποφασιστή, ευθυγραμμίστε την καθυστέρηση, και βεβαιωθείτε ότι ο χειροκίνητος έλεγχος εξακολουθεί να λειτουργεί και από τις δύο άκρες. Σε ένα σπίτι, η βαρεμάρα είναι αυτό που επιβιώνει στον επόμενο ιδιοκτήτη.

Ρύθμιση timeout που δεν μετατρέπει τις σκάλες σε σβώλο φωτός

Η ρύθμιση timeout είναι το σημείο όπου οι καλές εγκαταστάσεις γίνονται εξαιρετικές ή τρομερές. Η προεπιλεγμένη στάση της Mara είναι η ασφάλεια πρώτα: στις σκάλες, το off-delay θα πρέπει γενικά να είναι μεγαλύτερο από αυτό στους διαδρόμους. Μια λογική αρχική ζώνη για πολλές κατοικίες σκάλας είναι κάτι σαν 2–5 λεπτά ενεργοποίησης. Ο σωστός αριθμός εξαρτάται από τη γεωμετρία, την ταχύτητα χρήσης (παιδιά, ηλικιωμένοι, οποιοσδήποτε κινείται αργά), και την ευαισθησία στην έκχυση φωτός. Ο σκοπός μιας σειράς είναι να κρατάει τους ανθρώπους μακριά από την επικίνδυνη ζώνη του «τόσο σύντομο που αναγκάζει ένα δεύτερο κύμα να επανεκκινήσει».

Ένα τεστ παύσης στο landing είναι το τεστ λευκού. Η κλασική αποτυχία μισού landing Kent συμβαίνει όταν κάποιος μπαίνει, ενεργοποιεί το φως, και μετά παύει ή στρίβει στο landing ενώ ο αισθητήρας μετράει αντίστροφα. Με το φως της ημέρας φαίνεται καλά. Στις 6:45 π.μ. τον Ιανουάριο αποκαλύπτεται αμέσως: το φως σβήνει στη στροφή. Αυτός είναι ο λόγος που η ρύθμιση πρέπει να επαληθεύεται υπό ρεαλιστικές συνθήκες, όχι μόνο ενώ στέκεστε στον διακόπτη.

Η διαρροή φωτός σε υπνοδωμάτιο είναι ο πραγματικός λόγος που τα νοικοκυριά καταστρέφουν τα timeout. Αν ένα φως σκάλας πλημμυρίζει μια πόρτα υπνοδωματίου, οι άνθρωποι θα μειώσουν την καθυστέρηση μέχρι τα σκαλοπάτια να γίνουν άβολα, επειδή το πρόβλημα ύπνου φαίνεται επείγον. Η καλύτερη σειρά είναι: πρώτα μετριάστε τη διαρροή, και μετά μειώστε προσεκτικά. Η μείωση μπορεί να είναι τόσο απλή όσο η αλλαγή του τι βλέπει ο αισθητήρας (στοχεύστε μακριά από μια πόρτα που το ενεργοποιεί συνεχώς), η μετακίνηση του αισθητήρα ώστε να μην πιάνει την κίνηση σε γειτονικό δωμάτιο, ή η αντιμετώπιση του φωτός (επιλογή λαμπτήρα, προστασία, ή πού ρίχνει το φως το φωτιστικό). Μόνο αφού μειωθεί η διαρροή, θα πρέπει κάποιος να δοκιμάσει περικοπές από, π.χ., 4 λεπτά προς 2. Και κάθε κίνηση προς το χαμηλό άκρο πρέπει να δοκιμάζεται με το pause στο landing και ένα αργό περπάτημα, όχι με ένα γρήγορο τρέξιμο κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Εμπνευστείτε από τα χαρτοφυλάκια αισθητήρων κίνησης Rayzeek.

Δεν βρίσκετε αυτό που θέλετε; Μην ανησυχείτε. Υπάρχουν πάντα εναλλακτικοί τρόποι για να λύσετε τα προβλήματά σας. Ίσως ένα από τα χαρτοφυλάκια μας μπορεί να σας βοηθήσει.

Αισθητήρες κίνησης PIR

Διακόπτες με αισθητήρα κίνησης

Αισθητήρες πληρότητας

Αισθητήρας κίνησης κλιματιστικού

Λωρίδες φωτός με αισθητήρα κίνησης

Αισθητήρες κίνησης/ρυθμιστές χαμηλής τάσης DC

Κιτ ασύρματου αισθητήρα κίνησης

Τα κατοικίδια και οι ενοχλητικοί ενεργοποιητές αποτελούν ξεχωριστό άξονα, και είναι πολύ συγκεκριμένοι για το σπίτι. Αν ένας σκύλος έχει καθαρό οπτικό πεδίο μέσω του αισθητήρα σκάλας, ή μια γάτα ζει στο landing, οι ρυθμίσεις ευαισθησίας μπορούν να έχουν σημασία—αλλά η πρώτη κίνηση είναι ακόμα η γεωμετρία: μειώστε την οπτική γωνία του αισθητήρα προς την «θορυβώδη» ζώνη, αποφύγετε καθρέφτες και εξαεριστήρες στο πεδίο του, και μην στοχεύετε τον αισθητήρα σε ένα δωμάτιο όπου η κανονική κίνηση δεν θα έπρεπε να ελέγχει τον φωτισμό της σκάλας. Στην περίπτωση του καθρέφτη στο Ballard, η λύση δεν ήταν μια βαθιά ρύθμιση, αλλά η αλλαγή της γραμμής θέασης.

Μόλις ο βασικός χρόνος καθυστέρησης οριστεί και οι ψευδείς ενεργοποιήσεις ελεγχθούν, το σύστημα είναι έτοιμο για το βήμα που πραγματικά αποτρέπει τις επιστροφές κλήσεων: μια δομημένη δοκιμή περπατήματος.

Ίσως ενδιαφέρεστε για

Οροφή Mount RZ037 12V/24V DC PIR Αισθητήρας Κίνησης

Χρησιμοποίηση (Auto-ΕΝΑ/Auto-ΑΠΕΝΕΡΓΟ)
12–24V DC (10–30VDC), έως 10A
Κάλυψη 360°, διάμετρος 8–12 μ.
Χρόνος καθυστέρησης 15 δ–30 λεπτά
Αισθητήρας φωτός Απενεργοποίηση/15/25/35 Lux
Υψηλή/Χαμηλή ευαισθησία

BLOG

Έλεγχος Κίνησης Σκαλοπατιών Πολλαπλής Τοποθεσίας Με Rayzeek PIR Διακόπτες: Πώς να το κάνετε να φαίνεται σαν ένας κανονικός 3‑δρομος

Ορίστε «Κανονική Αίσθηση 3‑δρομου» Πριν Ρυθμίσετε

Ο Πρακτικός Σπονδύλος: Τοποθέτηση + Ένας «Αποφασιστής»

Ψάχνετε για λύσεις εξοικονόμησης ενέργειας με ενεργοποίηση κίνησης;

Πριν αγοράσετε ή ανταλλάξετε: Τι υπάρχει πραγματικά στο κουτί

Γιατί οι αισθητήρες σκάλας «αναβοσβήνουν»: Ένα απλό χρονοδιάγραμμα

Ρύθμιση timeout που δεν μετατρέπει τις σκάλες σε σβώλο φωτός

Εμπνευστείτε από τα χαρτοφυλάκια αισθητήρων κίνησης Rayzeek.

Ίσως ενδιαφέρεστε για

Red-Team: Τα τρία κομμάτια κακής συμβουλής που δημιουργούν επιστροφές κλήσεων

Πρωτόκολλο Walk-Test + 60‑δευτερο Hand-off (Rayzeek συμπεριλαμβανόμενο, με προειδοποιήσεις)

Σχολιάστε Ακύρωση απάντησης

Σχετικές αναρτήσεις από Rayzeek